mr. Anita van Nielen

Van Nielen behaalde haar rechtendiploma in de periode 2009 tot 2012. Aansluitend volgde zij een opleiding die liep van 2013 tot 2016. Ter verdere verdieping in het arbeidsrecht sloot zij in de periode 2018 tot 2019 een opleiding af aan de Grotius Academie, een postdoctorale instelling die gespecialiseerde juridische vervolgopleidingen verzorgt.

Na haar beëdiging als advocaat op 3 mei 2013 bouwde Van Nielen haar praktijk op bij Pellicaan Advocaten, een kantoor met vestigingen in Amsterdam en Rotterdam. Daar werkte zij vanuit de Rotterdamse vestiging als specialist op het gebied van arbeidsrecht en flexibele arbeid, onder meer via de aan Pellicaan verbonden praktijk Flexrecht.nl. In deze periode publiceerde zij ook over actuele ontwikkelingen in het arbeidsrecht. Later maakte zij de overstap naar FME Advocaten, de juridische dienst van de Vereniging FME, waar zij sindsdien werkzaam is als advocaat met arbeidsrecht als hoofdrechtsgebied.

Uit de beschikbare proceservaring blijkt dat Van Nielen zowel werkgevers als werknemers heeft bijgestaan in uiteenlopende arbeidsrechtelijke geschillen. In een procedure bij de Rechtbank Den Haag in 2017 trad zij op als gemachtigde namens een werknemer wiens werkgever ontbinding van de arbeidsovereenkomst verzocht, primair wegens bedrijfseconomische omstandigheden en subsidiair wegens een verstoorde arbeidsverhouding. De rechtbank wees beide gronden af: de werkgever had onvoldoende aannemelijk gemaakt dat het afspiegelingsbeginsel niet van toepassing was, en van een ernstig verstoorde verhouding was evenmin genoeg gebleken. De werknemer werd wedertewerkgesteld in een passende functie. In een andere zaak, bij de Rechtbank Rotterdam in 2019, stond Van Nielen een eiser bij in een procedure over bestuurdersaansprakelijkheid: de bestuurder van een failliete vennootschap werd aangesproken wegens het niet nakomen van loonverplichtingen uit de cao voor Uitzendkrachten. Deze zaak won zij.

Van Nielen schreef in 2020 een artikel voor Pellicaan Advocaten over de eerste rechterlijke toewijzing van de zogenoemde cumulatiegrond in het ontslagrecht, een ontwikkeling die zij uitgebreid analyseerde in de context van de Wet arbeidsmarkt in balans.