mr. Jaloe van Walsem

Van Walsem doorliep het Sint Ignatius Gymnasium, dat zij in 2015 verliet. Aansluitend studeerde zij rechten aan de Universiteit Utrecht, waar zij in 2019 haar bachelorsdiploma behaalde. Parallel aan haar rechtenstudie volgde zij een minor Law, Technology & Ethics aan de Vrije Universiteit Amsterdam en rondde zij een bachelorcursus informatica af aan de Open Universiteit. Ter verdieping in het informatierecht vervolgde zij haar opleiding aan de Universiteit van Amsterdam, waar zij in 2022 de Master of Laws in Informatierecht afrondde.

Nog tijdens haar rechtenstudie deed Van Walsem ervaring op als vrijwilliger bij Project Burger & Mr. aan de Universiteit Utrecht en als juridisch adviseur bij Utrechtshulp, de Utrechtse Vereniging voor Rechtshulp, in de periode 2018 tot 2019. In 2019 liep zij stage bij Van Poppel Croonen Advocaten en vervulde zij een internship bij de afdeling Global Legal Affairs van The HEINEKEN Company. Van 2020 tot 2021 werkte zij als juridisch adviseur intellectueel-eigendomsrecht, IT en privacyrecht bij Clinic Law Incubator, gevolgd door een stage bij Baker McKenzie in 2021, waar zij werkzaam was binnen de groep Intellectual Property, Technology & Commercial. In 2022 trad zij als werkstudent in dienst bij DLA Piper, waar zij datzelfde jaar de stap maakte naar juridisch medewerker binnen de groep Intellectual Property and Technology. Op 22 februari 2023 werd zij beëdigd als advocaat. Sindsdien bouwt zij haar praktijk voort bij hetzelfde kantoor, inmiddels als advocaat.

De praktijk van Van Walsem richt zich op het brede terrein van intellectueel-eigendomsrecht en technologierecht, waar zij zowel ondernemingen als andere partijen bijstaat die te maken krijgen met geschillen over de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten. In een kort geding dat diende bij de rechtbank Den Haag in juli 2024 — het enige gepubliceerde vonnis uit haar praktijk — stond zij een partij bij in een executiegeschil rondom een eerder opgelegde verplichting. De kern van dat geschil betrof de vraag of dwangsommen waren verbeurd: de wederpartij dreigde met inning van dwangsommen, maar de rechter oordeelde dat aan de opgaveverplichting was voldaan, inclusief de vereiste nettowinstberekening, en dat er sprake was van misbruik van bevoegdheid. De zaak illustreert het type complexe handhavingsvragen dat kenmerkend is voor de intellectuele-eigendomspraktijk, waarbij de uitvoering van rechterlijke uitspraken zelf aanleiding kan geven tot nieuwe procedures.