mr. Joep Duinker

Duinker studeerde rechten aan de Universiteit Leiden, waar hij zowel zijn bachelor als master behaalde. Aansluitend aan zijn opleiding trad hij in 2012 toe tot de advocatuur.

Na zijn afstuderen aan de Universiteit Leiden begon Duinker zijn loopbaan bij Norton Rose Fulbright in Amsterdam, waar hij op 12 september 2012 werd beëdigd als advocaat. Sindsdien bouwde hij zijn praktijk op binnen het banking- en financeteam van het kantoor. In 2013 was hij als juridisch medewerker betrokken bij de financieringsstructurering rondom de management buy-out van Unicorn Grain Specialties, waarbij hij samen met collega's Herman Wamelink en Rik de Groot optrad namens de financierende partij. Inmiddels bekleedt hij de positie van senior associate binnen hetzelfde team.

In zijn praktijk staat Duinker voornamelijk banken, andere financiële instellingen, institutionele beleggers, private investeringsfondsen en kredietnemers bij in verband met meerjurisdictiebilaterale en gesyndikeerde gedekte financieringen. Een wezenlijk deel van zijn werk betreft grensoverschrijdende transacties, waarbij hij de juridische aspecten van complexe financieringsstructuren in meerdere rechtsgebieden tegelijk beoordeelt. Daarnaast adviseert hij financiële instellingen over de afdwingbaarheid van nettingovereenkomsten en andere instrumenten voor kredietrisicobeheersing. In 2015 stond hij een eiser bij in een kortgedingprocedure bij de Rechtbank Amsterdam, waarin de Gemeente Amsterdam werd gevorderd duurzame maatregelen te treffen ter bestrijding van geluidshinder en trillingen veroorzaakt door de tram.

Duinker is auteur van meerdere juridische publicaties. Hij schreef onder meer over de bancaire zorgplicht en prejudiciële vragen aan de Hoge Raad in het kader van dwaling (2018), over smart contracts (2017), over de richtlijn financiële zekerheid (2016), over renteswapovereenkomsten en dwaling (2015), over redelijkheid en billijkheid bij opzegging van kredietrelaties (2014), over de aansprakelijkheid van DNB voor falend toezicht op DSB Bank (2013) en over het provisieverbod voor financiëledienstverleners (2012). In maart 2025 publiceerde hij een analyse van de nieuwe Nederlandse wet inzake de afschaffing van cessieverboden en de betekenis daarvan voor vorderingsgebonden financiering. Hij is lid van de Nederlandse orde van advocaten.