mr. André Gaastra

Over zijn opleiding zijn geen gedetailleerde gegevens bekend, anders dan dat hij een achtergrond heeft in de scheepsbouwkunde — een technische discipline die zijn praktijkgerichte benadering van complexe EHS-vraagstukken mede verklaart — en dat hij rechten studeerde.

Na zijn juridische opleiding trad Gaastra in dienst bij General Electric, waar hij gedurende zes jaar senior EHS-leiderschapsfuncties vervulde. Die periode legde de basis voor zijn latere juridische specialisme. Op 18 februari 2000 werd hij beëdigd als advocaat, waarna hij zijn praktijk opbouwde op het snijvlak van milieurecht, omgevingsrecht en industriële vraagstukken. In de jaren die volgden groeide hij uit tot een vaste naam in de advocatuur op dit terrein. Per 1 juni 2020 maakte hij de overstap naar NewGround Law, samen met zijn volledige team, en trad hij aan als partner. Bij dit kantoor vormt hij, naast partner Anne-Marie Klijn, de bestuursrechtelijke ruggengraat van een praktijk die omgevingsrechtelijke expertise combineert met vastgoedtransacties.

De proceservaring van Gaastra beslaat meer dan tachtig gedocumenteerde zaken, met het zwaartepunt in het bestuursrecht. In een zaak voor het College van Beroep voor het bedrijfsleven, beslist op 3 februari 2026, trad hij op voor een partij die opkwam tegen de gedeeltelijke afwijzing van een speur- en ontwikkelingsverklaring; het college oordeelde dat de minister de afwijzing onvoldoende had gemotiveerd, verklaarde het beroep gegrond en droeg de minister op een nieuwe beslissing op bezwaar te nemen. In een andere procedure, eveneens voor het College van Beroep voor het bedrijfsleven en beslist op 27 oktober 2025, was hij betrokken bij een accountantstuchtrechtelijke hogerberoepsprocedure, waarbij vragen speelden rondom de toelating van procespartijen en de omgang met stukken die onder het verschoningsrecht vallen. Daarnaast vertegenwoordigde hij een partij in een strafrechtelijke beklagprocedure bij de rechtbank Rotterdam, beslist op 2 juni 2025, over een vordering tot inzage in gegevens op grond van de Wet op de economische delicten; de rechtbank wees het beklag af en oordeelde dat gedwongen inzage in de gevraagde documenten niet in strijd was met het nemo-tenetur-beginsel of het recht op een eerlijk proces.