mr. Barbalique Peters

Over haar opleiding zijn geen nadere gegevens beschikbaar. Zij studeerde rechten en behaalde haar masterdiploma, waarna zij haar loopbaan in de advocatuur aanving.

Peters werd op 24 augustus 2004 beëdigd als advocaat. Sindsdien bouwde zij haar praktijk op in Amsterdam, gevestigd aan de Keizersgracht, aanvankelijk als eenpersoonskantoor dat zich in de loop der jaren ontwikkelde tot een praktijk met een breed palet aan sociaalrechtelijke en strafrechtelijke zaken. Zij is aangesloten bij de Nederlandse Vereniging van Strafrechtadvocaten, de European Criminal Bar Association, de Vereniging van Nederlandse Jeugdrechtadvocaten en de Vereniging Sociale Advocatuur Nederland. Naast het Nederlands beheerst zij het Engels en het Duits.

Peters procedeert regelmatig in uiteenlopende rechtsgebieden, zoals haar dossier van 123 gepubliceerde uitspraken laat zien. In strafzaken trad zij in december 2025 op als raadsvrouw in twee overleveringsprocedures voor de rechtbank Amsterdam, waarbij het ging om de executie van een Europees aanhoudingsbevel vanuit Hongarije: de detentieomstandigheden en de staat van de Hongaarse rechtsstaat stonden daarin centraal. In een civielrechtelijke zaak die eveneens in december 2025 werd beslist, stond zij een eiser bij die in kort geding probeerde te voorkomen dat hij aan Hongarije zou worden overgeleverd; de rechtbank Den Haag wees die vordering af. Eerder dat jaar vertegenwoordigde zij een betrokkene in een verlengingsprocedure voor de terbeschikkingstelling met verpleging, waarbij de rechter de maatregel met twee jaar verlengde. Naast strafzaken voert Peters procedures in het socialezekerheidsrecht, waarbij zij cliënten bijstaat die in beroep gaan tegen besluiten over uitkeringen en andere sociale voorzieningen, en treedt zij op in bestuursrechtelijke geschillen.

Peters is bestuurslid van Stichting Verleden in Zicht, de belangenbehartiger van binnenlands geadopteerden. In die hoedanigheid zet zij zich in voor betere toegang tot adoptiedossiers en voor erkenning van het leed van afgestane kinderen en hun moeders. Zij is zelf in 1968 als afstandskind ter wereld gekomen en spreekt publiekelijk over haar ervaringen, onder meer in Trouw en bij Nieuwsuur. In 2016 trok zij aandacht met een brief aan de Tweede Kamer over de gevolgen van bezuinigingen op de gefinancierde rechtshulp, die vervolgens werd doorgeleid naar de toenmalige minister van Veiligheid en Justitie.