mr. Brian de Pree

De opleiding van De Pree is niet in detail uit publieke bronnen bekend. Hij behaalde zijn meesterstitel in de rechten, wat hem in 2011 in staat stelde zich als advocaat te laten beëdigen.

De Pree werd op 28 oktober 2011 beëdigd als advocaat. In de jaren die volgden bouwde hij zijn strafrechtpraktijk op, aanvankelijk ook werkzaam vanuit een samenwerkingsverband met Peters Advocaten, dat kantoren hield in Amsterdam en Amersfoort. Zo trad hij in april 2014 op als raadsman in de moordzaak rond de vermissing en dood van Neervoort, waarbij hij voor de rechtbank in Dordrecht vrijspraak bepleitte voor zijn cliënte. In 2016 was hij nog werkzaam bij Peters Advocaten. Vervolgens richtte hij zijn eigen kantoor op: De Pree Strafrecht Advocatuur, gevestigd aan het Wolvenplein in Utrecht. Daar bouwde hij een zelfstandige praktijk op die zich volledig concentreert op het strafrecht in de brede zin van het woord.

De proceservaring van De Pree is omvangrijk: hij was betrokken bij meer dan honderd strafrechtelijke procedures. Zijn zaken strekken zich uit over meerdere rechtsgebieden binnen het strafrecht, waaronder materieel strafrecht en strafprocesrecht. Zo verkreeg hij in december 2025 vrijspraak voor een verdachte die werd beschuldigd van bankhelpdeskfraude; zowel de officier van justitie als de verdediging hadden daartoe geconcludeerd, en de benadeelde partijen werden niet-ontvankelijk verklaard. In een zaak die diende voor het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden behaalde hij in oktober 2025 vrijspraak voor een verdachte die terechtstond voor diefstal met braak. Eerder, in juli 2025, verdedigde hij een cliënt in een oplichtingszaak waarbij de verdachte zich had voorgedaan als bankmedewerker; de rechtbank legde in die zaak een taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf op. Buiten de rechtszaal liet De Pree zich in 2016 ook uit over de invoering van het uitgebreide spreekrecht voor slachtoffers van zware misdrijven. Hij plaatste vraagtekens bij de maatregel en stelde dat als iedereen zich ging bemoeien met het bewijs en de strafmaat, men net zo goed juryrechtspraak kon invoeren.