mr. Claire Mayne

Mayne bezocht achtereenvolgens het Vossius Gymnasium in Amsterdam, Sir William Perkins's School in het Engelse Chertsey en de European School in Brussel, waar zij in 1988 het European Baccalaureate behaalde. Aansluitend studeerde zij Nederlands recht, met als afstudeerrichting internationaal recht en rechtsstudies, aan de Universiteit Leiden, een studie die zij in 1994 voltooide. Parallel hieraan volgde zij in het academisch jaar 1993-1994 het Diploma of Legal Studies aan King's College London. Ter verdieping van een andere passie behaalde zij tussen 1998 en 2003 een bachelor fotografie aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam.

Na haar rechtenstudie werd Mayne in juni 1995 beëdigd als advocaat en trad zij in dienst bij Goudsmit & Brambergen Advocaten in Amsterdam, waar zij tot juni 1998 werkte. Daarna vervulde zij een jaar lang de functie van interim bedrijfsjurist bij het energiebedrijf Energie Noord West, later opgegaan in Nuon. Van 1999 tot 2006 was zij als bedrijfsjurist verbonden aan De Nederlandsche Bank. Na een periode van zeven jaar als zelfstandig schrijver, redacteur en vertaler keerde zij in 2016 terug naar de juridische praktijk als paralegal migratierecht bij Prakken d'Oliveira advocaten in Amsterdam. In 2017 maakte zij de overstap naar Fonville Hol Mayne advocaten in Haarlem, waar zij twee jaar als migratieadvocaat werkte. Sinds juni 2019 is zij verbonden aan Pont & Wilg advocaten in Amsterdam.

Mayne staat cliënten bij in uiteenlopende asiel- en vreemdelingrechtelijke procedures. Een bekende zaak uit haar praktijk betrof de Armeense vrouw Armina Hambartsjumian, die dreigde te worden uitgezet terwijl haar kinderen Howick en Lili in Nederland achterbleven. Mayne beriep zich op artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, dat het recht op bescherming van het gezinsleven waarborgt, en voerde aan dat een gescheiden uitzetting in strijd was met dit verdragsartikel. De voorzieningenrechter wees het verzoek in augustus 2017 af, maar de zaak trok brede maatschappelijke aandacht en ontving landelijke media-aandacht. Naast zaken die de grenzen van het gezinsleven en uitzettingspraktijk raken, procedeert Mayne regelmatig over de geloofwaardigheid van asielrelazen. Zo vertegenwoordigde zij een Nigeriaanse eiser wiens homoseksuele gerichtheid en gestelde problemen in het land van herkomst door de autoriteiten ongeloofwaardig werden geacht; de rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. Uit haar proceservaring blijkt verder dat zij ook kortgedingprocedures voert in vreemdelingrechtelijke zaken waarbij spoedeisende belangen aan de orde zijn.