mr. Irene Bloemen

Bloemen studeerde rechten van 2013 tot 2017, waarna zij van 2017 tot 2018 de masteropleiding voltooide aan de Universiteit Leiden. De LinkedIn-data vermeldt geen eerdere onderwijsinstelling voor de bachelorperiode.

Na het afronden van haar studie in Leiden deed Bloemen ervaring op bij het kantoor AKD N.V., waar zij werkzaam was als juridisch medewerker. Vervolgens maakte zij de overstap naar het kantoor Loyens & Loeff. Op 1 februari 2019 werd zij beëdigd als advocaat. Daarna trad zij in dienst bij Pro Bono Connect in Amsterdam, waar zij sindsdien haar praktijk opbouwt op het terrein van het burgerlijk procesrecht.

In haar praktijk bij Pro Bono Connect stond Bloemen onder meer partijen bij in procedures met een grensoverschrijdend karakter. Zo trad zij op namens verweerder in een procedure voor het gerechtshof 's-Hertogenbosch, waarin het hof in juni 2020 een arbitrale uitspraak van de China Internationale Economische en Commerciële Commissie voor tenuitvoerlegging in Nederland erkende. In een verbintenisrechtelijke zaak voor de rechtbank Midden-Nederland in september 2021 vertegenwoordigde zij de eiser in een geschil over oplichting bij de verkoop van een auto: de koper had de verkoper door middel van een valse bankoverboeking doen geloven dat de betaling had plaatsgevonden, waarna het voertuig snel op naam van derden werd overgeschreven. De rechtbank wees de vordering op grond van groepsaansprakelijkheid toe en veroordeelde de gedaagde tevens tot het verstrekken van persoonsgegevens van de koper, op straffe van een dwangsom.

Naast haar praktijkwerkzaamheden publiceert Bloemen regelmatig op academisch niveau over het Nederlandse collectieve actierecht. In januari 2025 verscheen van haar hand een artikel in het Mass Claims Journal over de ontwikkeling van de ontvankelijkheidseisen bij publiekrechtelijke collectieve acties in Nederland. Eerder publiceerde zij annotaties in Jurisprudentie Burgerlijk Procesrecht, onder meer bij uitspraken over de ontvankelijkheid van de Stichting NUON-Claim tegen Vattenfall (2023) en van de Stichting Recht op Bescherming tegen Vlieghinder tegen de Staat der Nederlanden (2023).