mr. Joëlla Sengers

Over haar opleiding zijn geen nadere gegevens bekend. Zij behaalde haar juridische graad en werd op 26 februari 2021 beëdigd als advocaat.

Na haar beëdiging op 26 februari 2021 bouwde Sengers haar praktijk op als advocaat personen- en familierecht. Zij is verbonden aan Sengers Advocatuur, een zelfstandige praktijk in Rotterdam. Inhoudelijk werkt zij samen met het kantoor Recht in Balans, waar familierecht advocaat en mediator Marieke Veken en MfN-registermediator Laura van der Veen werkzaam zijn. De drie praktijken opereren volledig zelfstandig maar stemmen waar nodig expertise op elkaar af, steeds met instemming van de betrokken cliënten.

Sengers vertegenwoordigt cliënten in uiteenlopende familierechtelijke procedures, met een duidelijke nadruk op zaken rondom ouderschap en de omgang tussen kinderen en hun ouders. Zo trad zij op als advocaat in een kort geding waarin een ouder nakoming van de zorgregeling vorderde; de rechter veroordeelde de wederpartij tot naleving van de regeling en verbond daar een dwangsom aan, nadat was geoordeeld dat de aangevoerde zorgen over onveiligheid onvoldoende waren onderbouwd. In een andere procedure stond zij een partij bij in een verzoek tot vaststelling van gezamenlijk gezag op grond van artikel 1:253c lid 1 BW, waarbij naast de communicatie tussen de ouders ook een inhoudelijke discussie over medische besluitvorming aan de orde was. Daarnaast procedeerde zij voor een cliënt die in kort geding vaststelling van een voorlopige omgangsregeling vorderde; de rechter wees dit af omdat er reeds contact bestond en een spoedeisend belang ontbrak. In totaal is Sengers betrokken geweest bij 39 gepubliceerde rechterlijke uitspraken, waarvan het overgrote deel op het terrein van het personen- en familierecht, zowel bij de rechtbank Rotterdam als bij verschillende gerechtshoven.

Sengers werkte in 2022 mee aan een opiniestuk in het Algemeen Dagblad, samen met de advocaten Richard Korver en Mieke Krol, over de uithuisplaatsingen in het kader van de toeslagenaffaire. De auteurs stelden daarin dat het onderzoek naar de situatie van ruim duizend betrokken kinderen reeds bij aanvang werd gehinderd door onvolledige cijfers.