mr. Johanna Muller

De opleiding van Muller is niet volledig uit openbare bronnen te reconstrueren. Zij behaalde een masterdiploma in de rechten, waarna zij de overstap maakte naar de advocatuur. Verdere details over de instelling of het studieprogramma zijn niet beschikbaar.

Na haar rechtenstudie begon Muller haar loopbaan als advocaat, aanvankelijk vanuit Amsterdam. In die periode was zij actief als lid van de Nederlandse Vereniging van Jeugdrecht Advocaten, waaruit haar vroege betrokkenheid bij het jeugdrecht blijkt. Zij bouwde in de jaren daarna haar praktijk verder uit en behandelde zaken op het snijvlak van familierecht en civiel recht, onder meer in procedures bij rechtbanken in Rotterdam, Den Haag en Amsterdam. Op 9 februari 2024 werd zij beëdigd als advocaat, en zij is sindsdien werkzaam in Rotterdam.

De praktijk van Muller omvat uiteenlopende civielrechtelijke en familierechtzaken. Zo vertegenwoordigde zij in 2017 de moeder in een procedure bij de Haagse rechtbank over twee kinderen die door het RTL-programma Ontvoerd vanuit Turkije naar Nederland waren gebracht. De voorzieningenrechter oordeelde dat de wijze van terugkeer niet in het belang van de kinderen was en gelastte een spoedonderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming. In een andere zaak stond zij de ouders bij van een driejarig jongetje dat in 2013 een fatale val maakte van een Amsterdamse flatwoning; zij begeleidde hen in de aanloop naar de strafzaak en verwoordde publiekelijk hun behoefte aan een proces als vorm van afsluiting. Daarnaast procedeerde zij in huurrechtelijke geschillen, waarbij zij in januari 2025 als gemachtigde optrad voor een gedaagde huurder in een procedure bij de Rechtbank Rotterdam over achterstallige huurtermijnen en ontruiming — een vordering die de kantonrechter toewees.

Muller was verbonden aan de Nederlandse Vereniging van Jeugdrecht Advocaten (NVJA), in welke hoedanigheid zij in december 2008 publiekelijk reageerde op kritiek van Rotterdamse jeugdrechtadvocaten over de praktijk van spoeduithuisplaatsingen. Zij deelde die kritiek en stelde dat kinderrechters het advies van jeugdzorg vrijwel altijd volgden zonder een zelfstandig oordeel te vellen.