mr. Sophie Rammeloo

Over de opleiding van Sophie Rammeloo zijn geen nadere gegevens beschikbaar. Zij behaalde haar juridische kwalificaties en werd op 10 juni 1997 beëdigd als advocaat.

Sophie Rammeloo werd op 10 juni 1997 beëdigd als advocaat en bouwde sindsdien een praktijk op in Amsterdam. In de bijna drie decennia die volgden, vergaarde zij ruime ervaring in civiele procedures en tuchtrechtelijke zaken. Haar proceservaring omvat inmiddels meer dan zeventig zaken, waarbij zij zowel eisende als verwerende partijen vertegenwoordigde voor onder meer de rechtbank Amsterdam, de rechtbank Noord-Holland en het Gerechtshof Amsterdam. De huidige kantoornaam is niet openbaar beschikbaar.

De praktijk van Sophie Rammeloo laat zich het best illustreren aan de hand van concrete procedures. In een zaak voor het Gerechtshof Amsterdam uit december 2025, waarbij zij optrad namens de appellant, ging het om een klacht van het Bureau Financieel Toezicht tegen een notaris wegens zeer trage afwikkeling van een nalatenschap. De erfgenamen waren niet geïnformeerd, en de te verkopen woning was gekraakt. In eerste aanleg was de klacht gegrond bevonden en was de notaris ontzet uit zijn ambt. In hoger beroep voerde Rammeloo uitsluitend verweer over de strafmaat; het hof legde uiteindelijk een schorsing van vier maanden op, waarbij het belang hechtte aan de volledige verantwoordelijkheid die de notaris had aanvaard, het getoonde zelfinzicht en het ontbreken van recidive en eigenbelang. Eerder, in juli 2025, procedeert zij namens een verkoper over de vraag wie aanspraak kon maken op een bedrag dat een notaris op zijn derdengeldrekening aanhield. De rechtbank oordeelde dat het bedrag als waarborgsom uit hoofde van de koopovereenkomst voor de verkoper werd gehouden, en dat een tussenkomende leninggever zich daarop niet kon verhalen. In januari 2026 stond zij een gedaagde bij in een internationaal privaatrechtelijk incident over de rechtsmacht van de Nederlandse rechter: een van de gedaagden was woonachtig in Ierland, de anderen elders in Nederland buiten het betrokken arrondissement. De rechtbank oordeelde dat de relatieve onbevoegdheid ten aanzien van de Nederlandse ankergedaagden niet automatisch leidde tot onbevoegdheid ten aanzien van de Ierse gedaagde.