mr. Benjamin Vet

Vet behaalde zijn masterdiploma in de rechten en werd op 11 augustus 2009 beëdigd als advocaat. Verdere details over zijn opleiding en de instelling waar hij studeerde zijn niet publiekelijk beschikbaar.

Vet werd op 11 augustus 2009 beëdigd als advocaat. Sindsdien bouwde hij zijn praktijk op in Amsterdam, waar hij zich toelegde op civiele procedures. De beschikbare uitspraken tonen zijn optreden als procesadvocaat bij de Rechtbank Amsterdam in zaken op het snijvlak van financieel recht en verbintenissenrecht, alsmede incidenteel in bestuursrechtelijke en vreemdelingrechtelijke procedures. Zijn huidige kantooromgeving is niet publiekelijk bekend.

Vets praktijk laat zich het duidelijkst illustreren aan de hand van zijn optreden in financiële geschillen. In een zaak die in maart 2015 voor de Rechtbank Amsterdam diende, vertegenwoordigde hij de beleggingsvereniging Fibonacci in een procedure tegen Binck Bank. Die bank had op 26 januari 2015 de volledige beleggingsportefeuille van Fibonacci — opgebouwd via een zelf-beleggen-rekening — in enkele uren geliquideerd, met als reden dat Fibonacci in strijd met de Wet financieel toezicht zou handelen en haar leden zou misleiden. De rechter gaf Vet gelijk: Binck Bank had nader onderzoek moeten doen en had zonder schriftelijke waarschuwing vooraf niet tot liquidatie mogen overgaan. De bank werd veroordeeld tot vergoeding van de geleden schade. In een andere zaak uit mei 2015 procedeerde hij namens een eiser over de zorgplicht van een financiële dienstverlener bij een execution-only beleggingsdienst, waarbij de vraag centraal stond of de dienstverlener had moeten waarschuwen bij het ontbreken van een passendheidtoets als bedoeld in artikel 4:24 van de Wet op het financieel toezicht. Eerder, in 2012, trad hij op als gemachtigde namens een werknemer in een ontbindingsprocedure. De werkgever — een financiële instelling — verzocht ontbinding van de arbeidsovereenkomst nadat de werknemer was veroordeeld tot een taakstraf. De rechtbank oordeelde dat niet iedere strafrechtelijke veroordeling grond oplevert voor ontbinding, zeker niet op basis van een dringende reden, en betrok daarbij ook de vraag in hoeverre de werknemer zijn werkgever had moeten informeren.