mr. Nigel Coffi

Coffi werd geboren in 1985 in Leeuwarden, waar hij het Stedelijk Gymnasium voltooide. Aansluitend volgde hij twee jaar officiersopleiding aan het Instituut voor de Koninklijke Marine. Daarna studeerde hij rechtsgeleerdheid aan de Universiteit Utrecht, waar hij een bachelor en vervolgens een master strafrecht behaalde.

Na zijn studie werkte Coffi vijf jaar in de commerciële e-commerce sector, alvorens hij de stap naar de advocatuur zette. Op 26 februari 2016 werd hij beëdigd als advocaat en richtte hij in datzelfde jaar Coffi Advocatuur op. In de eerste jaren van zijn praktijk richtte hij zich hoofdzakelijk op strafzaken en ontslagzaken. Na ruim zeven jaar in de advocatuur verschoof zijn focus naar het personen- en familierecht, dat sindsdien de kern van zijn praktijk vormt.

De proceservaring van Coffi beslaat uiteenlopende rechtsgebieden. In familierechtzaken trad hij in januari 2026 op als advocaat van de verweerder in een procedure over de afwikkeling van huwelijkse voorwaarden, waarbij onder meer de verrekening van een lijfrentepolis, de verdeling van de voormalige echtelijke woning, een ontslagvergoeding en een schenking aan de orde waren. In een civiele zaak in januari 2026 trad hij op als gemachtigde van de eisende partij in een deurwaardersrenvooi, een procedure waarin de rechter diende vast te stellen wat de omvang was van de vordering behorende bij de te executeren titel. In een bestuursrechtelijke zaak in juni 2025 stond hij een cliënt bij die bezwaar maakte tegen een opgelegd huisverbod; de rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en wees het verzoek om een voorlopige voorziening af, omdat het vermoeden van gevaar voor de achterblijvers zwaarder woog dan het belang van de cliënt bij toegang tot de woning. Eerder verwierf Coffi ook bekendheid in strafzaken rondom de avondklokboetes die tijdens de coronapandemie werden uitgeschreven: hij stond een groot aantal cliënten bij in deze zaken en voerde in de media het argument dat het ongelijkmatig seponeren van boetes door het Openbaar Ministerie rechtsongelijkheid opleverde.