mr. Willem Remie

Remie studeerde Nederlands recht aan de Universiteit van Tilburg. Ter verdieping volgde hij de postacademische specialisatieopleiding Grotius Algemeen Bestuursrecht, die hij cum laude afrondde.

Na zijn studie trad hij in dienst bij Linssen cs Advocaten, het Tilburgse kantoor waar hij sindsdien zijn gehele loopbaan heeft opgebouwd. Op 20 februari 2008 werd hij beëdigd als advocaat. In de jaren daarna groeide zijn praktijk uit tot een specialisme op het snijvlak van bestuursrechtelijke handhaving, omgevingsrecht en strafrecht. In 2020 maakte hij de stap naar partner binnen het kantoor.

De praktijk van Remie bestaat voor een groot deel uit cliënten in de agrarische sector die geconfronteerd worden met overheidsoptreden. Zo vertegenwoordigde hij een melkveehouder uit Baarle-Nassau die door het ministerie van Landbouw was beboet voor overtredingen van de meststoffenwet in 2017 en 2018, waarbij boetes van ruim 135.000 euro waren opgelegd. Remie betwistte de feitelijke grondslag van de boetes: volgens hem was de mest niet uitgereden maar afgevoerd door een mestverwerker, en was de kwestie terug te brengen tot een administratief vraagstuk over de verantwoording van stikstof. De rechtbank verlaagde de boetes naar circa 89.000 euro vanwege de lange behandelduur; Remie kondigde aan in beroep te gaan. In een strafrechtelijke zaak stond hij een automobilist bij die werd verdacht van aanmerkelijk onvoorzichtig rijden na een verkeersongeval waarbij een motorrijder ernstig gewond raakte. De officier van justitie suggereerde dat de bestuurder bewust een stuurbeweging had gemaakt uit irritatie, maar Remie wees op het ontbreken van bewijs voor die lezing en vroeg om vrijspraak. Daarnaast trad hij op als gemachtigde in procedures voor het College van Beroep voor het bedrijfsleven, onder meer in meerdere zaken over schadevergoeding op grond van de Wet verbod pelsdierhouderij. In die procedures oordeelde het College dat de minister de vergoeding voor inkomensschade ten onrechte had verminderd met een vast bedrag per fokteef en dat een kortingspercentage voor het normale maatschappelijke risico onterecht in mindering was gebracht op de totale vergoeding.