Juristi

mr. Patsy Hoppenbrouwers-Niesten

Advocaat bij Meesters van het Zuiden in VENLO

Mevrouw mr. P.A.T. Hoppenbrouwers-Niesten, beter bekend als Patsy Hoppenbrouwers-Niesten, is werkzaam als advocaat in Venlo. Haar praktijk richt zich op personen- en familierecht, arbeidsrecht en jeugdbeschermingsrecht, aangevuld met een specialisatie in mediation en arbeidsmediation. Binnen het familierecht behandelt zij uiteenlopende zaken op het gebied van echtscheidingen, alimentatie, omgangsregelingen, ouderschap en erkenning, alsmede vraagstukken van internationaal privaatrecht.

Lid van

Vereniging van Familierecht Advocaten Scheidingsmediators (vFAS)|Vereniging van Nederlandse Jeugdrechtadvocaten (VNJA)

Rechtsgebieden

Kantoor

Meesters van het Zuiden

Beëdigd op

30-07-2008

Bent u mr. P.A.T. Hoppenbrouwers-Niesten? Claim dit profiel

Vergelijkbare advocaten

mr. J.H. Plantenga

Arbeidsrecht

mr. J.G.M. Rijksen

Arbeidsrecht

mr. A.E. Bos

Arbeidsrecht

Opleiding

Hoppenbrouwers-Niesten behaalde haar masterdiploma in de rechten, waarna zij de stap naar de advocatuur zette.

Carrière

Op 30 juli 2008 werd zij beëdigd als advocaat. Sindsdien bouwde zij haar praktijk op in Venlo, waar zij zich toelegde op de rechtsgebieden personen- en familierecht, arbeidsrecht en jeugdbeschermingsrecht. Naast haar werkzaamheden als advocaat is zij actief als mediator en arbeidsmediator, wat haar praktijk een breed karakter geeft op het snijvlak van juridische bijstand en minnelijke geschiloplossing.

Cliënten, Casussen en Expertise

Hoppenbrouwers-Niesten vertegenwoordigt cliënten in uiteenlopende procedures. Zo trad zij in april 2009 op namens een werknemer die een vordering instelde tot betaling van achterstallig loon tijdens ziekte. Op grond van artikel 7:629 lid 1 BW werd de vordering door de rechtbank toegewezen, waarbij ook de wettelijke verhoging op grond van artikel 7:625 BW werd opgelegd. In september 2019 stond zij een verweerder bij in een procedure voor het gerechtshof Amsterdam over het ouderlijk gezag. De zaak draaide om de vraag of de moeder in de onmogelijkheid verkeerde het gezag uit te oefenen in de zin van artikel 1:253r BW. Het hof oordeelde dat dit niet was gebleken en dat de gesignaleerde zorgen over een ernstige ontwikkelingsbedreiging voor de kinderen in een ander wettelijk kader dienden te worden onderzocht.