mr. Samantha Brinkhuis

Brinkhuis doorliep het Marnix Gymnasium, dat zij in 2002 verliet. Aansluitend studeerde zij aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, waar zij in 2006 haar bachelor Economie en Bedrijfskunde cum laude behaalde. Parallel volgde zij de rechtenstudie aan dezelfde universiteit, die zij afrondde met een LLB in 2007. Ter verdieping zette zij in 2005 en 2006 een uitwisselingssemester aan de City University of Hong Kong. Daarna behaalde zij aan de Erasmus Universiteit een MSc in Financial Economics (2008) en voltooide zij de LLM in Business Law in 2009. Tussen 2018 en 2019 volgde zij het Executive Programme in Strategic Management aan de Rotterdam School of Management.

Brinkhuis werd op 10 november 2009 beëdigd als advocaat. Zij begon haar loopbaan bij het kantoor De Brauw Blackstone Westbroek, waar zij gedurende bijna tien jaar ervaring opbouwde in de IE-advies-, transactie- en procespraktijk. Per 1 augustus 2019 maakte zij de overstap naar Hogan Lovells in Amsterdam, waar zij toetrad als partner binnen de sectie Intellectueel Eigendom, Media en Technologie. In die hoedanigheid adviseert zij grote merkeigenaren over handhaving van merkrechten in Nederland en in internationale contexten, en begeleidt zij cliënten bij IE-gerelateerde vraagstukken in de technologie- en consumentensector.

In haar praktijk staat Brinkhuis regelmatig partijen bij in merkenrechtelijke procedures, waarbij vragen over merkinbreuk, verwarringsgevaar en de geldigheid van merkregistraties centraal staan. Zo vertegenwoordigde zij in januari 2025 een partij in een procedure bij de rechtbank Den Haag over een voormalige franchisenemer die diensten en reserve-onderdelen aanbood onder de merken van de voormalige franchisegever. De rechtbank oordeelde dat het door de gedaagde aangevraagde jongere merk nietig was wegens verwarringsgevaar met het oudere merk van de eisende partij, en stelde merkinbreuk vast door het gebruik van overeenstemmende tekens. In een eerdere zaak uit 2016 procedeerde zij namens een merkhouder over de vraag of een merk normaal was gebruikt en of sprake was van verwarringsgevaar — een type geschil dat kenmerkend is voor haar praktijk van merkhandhaving voor grote merkeigenaren.