mr. Sandra Hamerling

Sandra Hamerling studeerde rechten aan de Universiteit Leiden, waar zij haar Master of Science in de rechten behaalde. Na haar afstuderen verdiepte zij haar kennis op het gebied van vastgoed door een postdoctorale specialisatie te voltooien aan de Grotius Academie. Aanvullend volgde zij de advocatenopleiding in het kader van haar beëdiging als advocaat.

Hamerling begon haar loopbaan bij Zorg en Zekerheid als jurist, waar zij zich bezighield met het behandelen van bezwaren en het afwikkelen van eindafrekeningen in het kader van persoonsgebonden budgetten. Parallel hieraan vervulde zij een functie als studentassistente aan de Universiteit Leiden, waarbij zij bijdroeg aan een websiteproject van de rechtenfaculteit. Daarna trad zij in dienst bij DAS, waar zij achtereenvolgens werkte als jurist, senior jurist en uiteindelijk advocaat. Op 25 augustus 2023 werd zij beëdigd als advocaat. Sindsdien bouwt zij haar praktijk verder op bij DAS, met als standplaats Zoetermeer.

De praktijk van Hamerling bestrijkt het civiele recht, met een accent op verbintenissenrecht en vastgoed. In juli 2025 trad zij op als advocaat van de eisende partij in een kort geding voor de rechtbank Rotterdam over de ontruiming van bedrijfsruimte. Kern van het geschil was de vraag of de betreffende ruimte kwalificeerde als middenstandsbedrijfsruimte in de zin van artikel 7:290 BW dan wel als overige bedrijfsruimte onder artikel 7:230a BW, een onderscheid met vergaande gevolgen voor de huurbescherming. Eerder, in mei 2025, stond zij een eisende partij bij in een incident voor de rechtbank Noord-Holland, gericht op schorsing van de executie van een verstekvonnis. De verwerende partij verklaarde de executie vrijwillig te schorsen gedurende de verzetprocedure, waarna de rechtbank de vordering toewees. In april 2024 trad zij op als gemachtigde van een verzoeker in een appartementsrechtelijke procedure voor de rechtbank Amsterdam. Het verzoek, gebaseerd op artikel 5:144 BW, had betrekking op wijziging van breukdelen in een akte van splitsing. De rechtbank oordeelde dat wijziging uitsluitend mogelijk is via de exclusieve routes van de artikelen 5:139 en 5:140 BW en wees het verzoek af. |-||