mr. Stef Henselmans

Over de opleiding van Henselmans is bekend dat hij het atheneum voltooide en daarna rechten studeerde. Naar eigen zeggen overwoog hij aanvankelijk geschiedenis te gaan studeren, maar koos hij uiteindelijk voor Nederlands recht vanwege de brede toepassingsmogelijkheden van die opleiding. Tijdens zijn studie liep hij een praktijkstage op een advocatenkantoor, een ervaring die zijn keuze voor de advocatuur definitief bepaalde. Over de naam van de universiteit waar hij studeerde zijn geen gegevens beschikbaar.

Na zijn afstuderen trad Henselmans in dienst bij het advocatenkantoor waar hij ook zijn praktijkstage had doorlopen. Op 17 juli 1984 werd hij beëdigd als advocaat. In de jaren die volgden bouwde hij zijn praktijk op, aanvankelijk met een accent op civiele zaken waaronder kort gedingen. Op enig moment richtte hij Henselmans Advocaat op, het eenmanskantoor dat hij tot op heden in Amsterdam voert. Parallel aan zijn familierecht-praktijk ontwikkelde hij zich ook op het terrein van het psychiatrisch patiëntenrecht. Daarnaast werkte hij samen met psycholoog Martijn Prent aan een praktijk voor collaborative divorce, waarbij echtparen in gezamenlijk overleg en buiten de rechtszaal om tot een scheiding kunnen komen.

De zaken die Henselmans behandelt, bewegen zich op het snijvlak van het civiele recht en kwetsbare persoonlijke omstandigheden. In een procedure bij de rechtbank Amsterdam uit 2023 trad hij op als raadsman in een verzoek om een rechterlijke machtiging op grond van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg. De rechtbank wees het verzoek toe, maar benadrukte daarbij dat de uitvoering van de gedwongen zorg moest voldoen aan de beginselen van subsidiariteit, proportionaliteit en noodzaak — en gelastte dat alles in het werk gesteld moest worden om betrokkene een passende woonplek te bieden. In een vergelijkbare procedure uit 2025 speelde de vraag of er nog mogelijkheden waren voor thuiszorg in het vrijwillig kader, voordat gedwongen opname aan de orde kon komen. Eerder stond Henselmans in hoger beroep een moeder bij van wie de kinderen uit huis waren geplaatst; hij slaagde erin die uithuisplaatsing ongedaan te maken, waarna moeder en kinderen werden herenigd.