Slachterij krijgt boete voor ontsnapt rund, maar termijnoverschrijding leidt tot matiging — CBB:2026:139

Een slachterij kreeg in 2019 een boete van €2.500 opgelegd nadat een toezichthoudend dierenarts van de NVWA had geconstateerd dat een rund was ontsnapt uit de wachtruimte en door de omheining was gebroken. Het opgewonden dier was zo wild dat zelfs de politie en een dierenarts met een verdovingsgeweer nodig waren om het rund te bedwelmen. Het vlees werd afgekeurd omdat het na de verdoving niet meer geschikt was voor consumptie en het karkas ging naar de destructie.

De slachterij bestreed de boete en voerde aan dat het rund dat in de sloot naast het terrein werd aangetroffen, niet was ontsnapt maar er bewust naartoe was gestuurd om het opgewonden rund te kalmeren. Ook stelde ze dat het dierenwelzijn niet in het geding was geweest, en dat sprake was van overmacht omdat het rund uitzonderlijk wild was.

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven verwierp al deze argumenten. Vast stond dat het opgewonden rund zelfstandig uit de wachtruimte was ontsnapt en door de omheining had gebroken — dit werd door de slachterij zelf niet betwist. Dat is een schending van de Europese verordening die slachthuizen verplicht te waarborgen dat dieren niet kunnen ontsnappen. Of ook het rund in de sloot daadwerkelijk was ontsnapt, liet het College in het midden: één ontsnapping was al voldoende om de boete te rechtvaardigen.

Over het dierenwelzijn oordeelde het College dat dit wel degelijk was geschaad. Het rund moest met geweld worden gevangen, kon niet rustig worden teruggeleid en het vlees werd uiteindelijk afgekeurd. De stelling dat het vlees gewoon was gekeurd en de pH-waarde normaal was gebleven, bleek onjuist: de minister verklaarde onweersproken dat het vlees juist wél was afgekeurd.

Het beroep op overmacht slaagde evenmin. De slachterij toonde niet aan dat de getroffen voorzieningen tegen ontsnapping voldoende waren en correct werden gebruikt. Bovendien bleek de slachterij eerder al beboet te zijn voor ontsnapte runderen, waardoor van een eenmalig incident geen sprake was.

Wel werd de slachterij gehoord op het punt van de procedureduur. De zaak sleepte al jaren voort: van het rapport in januari 2019 tot aan de uitspraak van het College in april 2026 verstreek ruim zeven jaar. De redelijke termijn van vier jaar voor drie instanties (bezwaar, beroep en hoger beroep) was daarmee fors overschreden. Het College stelde vast dat de vertraging grotendeels in de hogerberoepsfase viel en kende de slachterij een vermindering van de boete toe wegens die termijnoverschrijding. De uiteindelijke boete werd gematigd van €2.500 naar €1.750.