ECLI:NL:CRVB:2013:1990, Centrale Raad van Beroep, 09-10-2013, 11-3834 WAO — CRVB:2013:1990

Samenvatting

Bij besluit heeft het Uwv de WAO-uitkering van appellant herzien naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 55 tot 65%. Bij uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het besluit gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en het Uwv opgedragen om met inachtneming van de uitspraak opnieuw op het bezwaar te beslissen. Bij bestreden besluit heeft het Uwv, onder aanvulling van de motivering, de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant wederom vastgesteld op 55 tot 65%. Voor de beoordeling door de rechtbank in het onderhavige geschil resteerden de aspecten met betrekking tot vervoersbeperking, het effect van de gebruikte medicatie op concentratie en handelingstempo, urenbeperking in verband met afwijkende leverfunctie- en bloedwaarden en de passendheid van de geduide functies. Er zijn geen aanknopingspunten om de bezwaarverzekeringsarts niet te volgen in zijn rapport waar hij stelt dat niet gebleken is dat bij appellant sprake is (geweest) van voortdurende (meer dan zes weken) bijwerkingen. Bij de beoordeling van de bloed- en leverfunctiewaarden van appellant zijn afwijkingen gevonden die niet leiden tot beperkingen in de belastbaarheid omdat de causale relatie met de klachten van appellant niet kon worden aangetoond. Met het arbeidskundig rapport heeft het Uwv voldoende inzichtelijk en toereikend gemotiveerd dat de aan de schatting ten grondslag gelegde functies vanuit medisch oogpunt geschikt zijn voor appellant. Nu aan het bestreden besluit eerst in hoger beroep een voldoende draagkrachtige motivering ten grondslag is gelegd, bestaat er aanleiding het bestreden besluit te vernietigen en te bepalen dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit geheel in stand kunnen blijven.