ECLI:NL:CRVB:2021:319, Centrale Raad van Beroep, 10-02-2021, 18/2897 WIA — CRVB:2021:319

Samenvatting

Wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd over de medische grondslag van het bestreden besluit betreft een herhaling van de gronden van het beroep bij de rechtbank. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak deze gronden afdoende besproken en is tot het oordeel gekomen dat deze niet kunnen slagen. Appellant heeft niet onderbouwd waarom hij de overwegingen van de rechtbank, zoals weergegeven in de aangevallen uitspraak, niet juist acht en waarom het Uwv meer beperkingen had moeten aannemen. De overwegingen van de rechtbank met betrekking tot de medische grondslag worden onderschreven. Ook wat betreft de arbeidskundige grondslag van het bestreden besluit kan de rechtbank worden gevolgd. De rechtbank wordt gevolgd in haar oordeel dat het Uwv voldoende heeft gemotiveerd dat de aan de berekening van het arbeidsongeschiktheidspercentage ten grondslag gelegde functies in medisch opzicht voor appellant geschikt zijn. De rechtbank heeft met juistheid geoordeeld dat geen sprake is van strijd met het verbod van reformatio in peius en heeft hierbij terecht verwezen naar de uitspraak van de Raad van 14 juli 2017 (ECLI:NL:CRVB:2017:3923). Het voorgaande betekent dat het Uwv bij het bestreden besluit de uitkering van appellant op goede gronden per 10 oktober 2017 heeft beëindigd, omdat de mate van arbeidsongeschiktheid minder dan 35% was.