ECLI:NL:GHARL:2016:10312, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 05-10-2016, 21-005108-13 — GHARL:2016:10312

Samenvatting

De feiten die ten grondslag liggen aan de ontnemingsvordering zijn gepleegd (in periodes gelegen) vóór de inwerkingtreding van de Wet verruiming mogelijkheden voordeelontneming van 31 maart 2011. Uit de Memorie van Toelichting bij de Wet verruiming mogelijkheden voordeelontneming blijkt dat de bedoeling van de wet is om de mogelijkheden te vergroten om wederrechtelijk verkregen voordeel te ontnemen en daarnaast de tenuitvoerlegging daarvan te vergemakkelijken. Deze toelichting geeft aan dat sprake is van een gewijzigd inzicht, waarbij de wetgever niet alleen veranderingen van processuele aard op het oog heeft. Het hof is van oordeel dat sprake is van een wijziging van wetgeving in de zin van artikel 1 lid 2 van het Wetboek van Strafrecht. Dit geldt ook voor het in het nieuwe lid 3 geïntroduceerde wettelijke bewijsvermoeden. Dit bewijsvermoeden, waarbij het aangetroffen vermogen van de veroordeelde of diens historische uitgaven als uitgangspunt kunnen worden genomen, en waarbij - behoudens aanwijzingen voor het tegendeel - kan worden vermoed dat uitgaven gedaan in een periode van zes jaren voorafgaand aan het feit wederrechtelijk verkregen voordeel belichamen, betekent in zoverre een wijziging van de regelgeving ten nadele van de veroordeelde. Gelet op het hiervoor overwogene en het beginsel van verbod van terugwerkende kracht is het hof van oordeel dat - gelet op de pleegdata van de hier aan de orde zijnde feiten - de oude bepalingen van 36e Sr in beginsel van toepassing zijn, tenzij toepassing van de nieuwe bepalingen voor de veroordeelde gunstiger zouden uitpakken.