Huurfraudeur opgelicht achttien woningzoekenden via Kamernet — RBAMS:2026:3345

Een man uit Amsterdam heeft achttien mensen opgelicht door zich voor te doen als bonafide verhuurder op platforms als Kamernet, Kamer.nl en Facebook. Hij adverteerde woningen die hij helemaal niet kon verhuren, vroeg slachtoffers om aanbetalingen en borgstellingen te betalen, en verdween daarna van de radar. De rechtbank veroordeelde hem voor zowel gewoontefraude als oplichting.

De werkwijze van de verdachte was stelselmatig en geraffineerd. Hij plaatste advertenties op verhuurplatforms en nam contact op met woningzoekenden die op dat moment nog in het buitenland verbleven, bijvoorbeeld mensen die naar Amsterdam kwamen voor studie of werk. Via videobellen toonde hij hen de woning, stuurde hij een huurcontract op en vroeg hij hen geld over te maken — bedragen variërend van €625 tot ruim €2.250 per persoon. Na de betaling was hij onbereikbaar. Slachtoffers kwamen aan in Nederland en ontdekten dat de woning helemaal niet te huur was en dat zij op straat stonden.

De rechtbank rekent het de verdachte zwaar aan dat hij misbruik maakte van de kwetsbare positie van zijn slachtoffers. Zij bevonden zich op afstand, waren afhankelijk van digitale communicatie en hadden dringend woonruimte nodig. Daarnaast maakte hij misbruik van de krappe woningmarkt in Amsterdam, waar de druk op huurders toch al groot is. De fraude liep door van januari 2023 tot oktober 2024.

Bij de straftoemeting hield de rechtbank rekening met persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Hij had zijn baan verloren, kon zijn vaste lasten niet betalen, ondersteunde zijn moeder financieel en had een gokverslaving. Inmiddels heeft hij een baan, staat hij levenslang ingeschreven in het kansspelregister en spaart hij om slachtoffers terug te betalen. De reclassering beoordeelde het recidiverisico als laag en adviseerde geen bijzondere voorwaarden. De verdachte heeft de feiten bekentenis afgelegd en de verdediging heeft geen vrijspraak gevraagd.

De officier van justitie eiste achttien maanden gevangenisstraf, waarvan zes maanden voorwaardelijk. De verdediging pleitte voor een volledig voorwaardelijke straf. De rechtbank legde uiteindelijk een gevangenisstraf op met een voorwaardelijk deel, waarbij de positieve ontwikkeling die verdachte heeft doorgemaakt tijdens het toezicht van de reclassering doorslaggevend was om geen onvoorwaardelijke detentie op te leggen.