Haagse supermarktmedewerkster vrijgesproken van medeplegen overval — RBDHA:2026:7368

Op 9 december 2020 werd een Albert Heijn-filiaal in Den Haag overvallen. Een gemaskerd persoon verborg zich in een koelcel, wachtte tot twee medewerkers de kluiskamer betraden, en wist hen vervolgens met een mes te dwingen de kluis te openen. Er werd ruim €12.000 aan geld en koopzegels buitgemaakt. Eén van de medewerkers was een jonge vrouw die later verdacht zou worden van betrokkenheid bij de overval als insider.

De politie vermoedde dat de vrouw, die op het moment van de overval een relatie had met een andere verdachte, de overvaller van binnenuit had geholpen. Zo zou zij haar werkrooster hebben gedeeld, leek zij de deur van de kluisruimte te openen terwijl ze door het kijkgaatje niemand kon zien, en zocht ze de dag erna op haar telefoon naar informatie over Albert Heijn-koopzegels. Ook haar gedrag na de overval — waarbij ze ogenschijnlijk rustig overlegd zou hebben met de overvaller en bij de uitgang zou hebben gecontroleerd of hij weg was — wekte argwaan.

De sleutel in deze zaak bleek echter de vrijspraak van haar toenmalige vriend, de vermoedelijke overvaller. Zowel de rechtbank (in 2021) als het gerechtshof (in 2025) sprak hem vrij. Die vrijspraak is onherroepelijk, en dat heeft grote gevolgen: de rechtbank moet nu ook in de zaak van de vrouw uitgaan van zijn onschuld. Daarmee ontvalt de basis aan beide scenario's waarin zij als insider zou hebben samengewerkt met hem of met iemand via hem.

Zonder de veronderstelde link met haar vriend resteert de vraag of er bewijs is voor een bewuste samenwerking tussen de vrouw en een onbekend gebleven overvaller. De rechtbank oordeelt dat de aanwijzingen daarvoor te zwak zijn. Haar gedrag op de camerabeelden roept vragen op, maar kan ook worden verklaard door onoplettendheid of nalatigheid. Dat zij als eerste werd aangesproken door de overvaller kan toeval zijn. Het zoeken naar informatie over koopzegels past weliswaar bij een eventuele betrokkenheid, maar biedt onvoldoende bewijs voor een concreet plan met een onbekende dader. De rechtbank spreekt haar vrij van de gewapende overval en de afpersing van haar collega.

Ook de tweede aanklacht — oplichting van het Schadefonds Geweldsmisdrijven — vervalt daarmee. De vrouw had na de overval als slachtoffer een vergoeding aangevraagd bij dit fonds. Als zij zelf geen strafbaar aandeel had in de overval, kon zij immers wél als slachtoffer worden aangemerkt, en is er geen bewijs van oplichting.

Voor één punt werd zij wél veroordeeld: witwassen. Haar vriend gaf haar kort na de overval tweeduizend euro in contanten — twintig briefjes van vijftig euro — waarmee zij een Louis Vuitton-tas kocht. De rechtbank oordeelt dat dit geld afkomstig was uit de gestolen koopzegels of uit een ander misdrijf, mede omdat haar vriend slechts een inkomen had van minder dan duizend euro per maand. De vrouw heeft dit geld op haar rekening gestort en er een tas van gekocht, terwijl zij geen aannemelijke verklaring kon geven voor de herkomst ervan. Daarmee is zij schuldig aan het medeplegen van witwassen van de tas ter waarde van ruim duizend euro.