Algerijnse asielzoeker moet naar Zwitserland terugkeren — RBDHA:2026:7618

Een Algerijnse man die in Nederland asiel aanvroeg, kreeg van de minister van Asiel en Migratie te horen dat zijn aanvraag niet in behandeling wordt genomen. De reden: Zwitserland is op grond van de zogeheten Dublinverordening verantwoordelijk voor de behandeling van zijn asielaanvraag. De man had eerder al in Zwitserland een asielaanvraag ingediend. Nederland deed in december 2025 een terugnameverzoek, dat Zwitserland een dag later accepteerde.

De man tekende beroep aan bij de rechtbank Den Haag en voerde aan dat hij in Zwitserland hoogstwaarschijnlijk geen opvang zou krijgen, dat hij er onvriendelijk was behandeld en dat hij bang was voor racisme. De rechtbank oordeelt echter dat deze stellingen niet zijn onderbouwd met concrete landeninformatie of objectieve bronnen over het Zwitserse asiel- en opvangsysteem.

Centraal in de zaak staat het zogeheten interstatelijk vertrouwensbeginsel: de regel dat EU-lidstaten en geassocieerde landen zoals Zwitserland er in beginsel op mogen vertrouwen dat andere landen hun internationale verplichtingen nakomen. De rechter wijst erop dat de hoogste bestuursrechter, de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, in meerdere uitspraken heeft geoordeeld dat dit vertrouwen ten aanzien van Zwitserland gerechtvaardigd is. Alleen als een asielzoeker aannemelijk maakt dat er structurele en ernstige tekortkomingen bestaan in het Zwitserse asiel- of opvangsysteem, zou dat anders kunnen zijn. Daarin is de man niet geslaagd.

De man had ook een beroep gedaan op een discretionaire bepaling in de Dublinverordening (artikel 17), die Nederland de mogelijkheid geeft om een asielaanvraag toch zelf te behandelen ook als een ander land formeel verantwoordelijk is. De rechtbank oordeelt dat de minister voldoende heeft uitgelegd waarom daarvoor in dit geval geen aanleiding bestaat. De argumenten die de man over de opvangsituatie in Zwitserland had aangedragen, waren al meegewogen bij de beoordeling van het interstatelijk vertrouwensbeginsel en kunnen niet opnieuw worden ingezet als grond voor dit artikel.

De rechtbank deed de zaak af zonder zitting, op grond van een vereenvoudigde procedure voor kennelijk ongegronde beroepen. Het beroep van de man wordt ongegrond verklaard, zijn asielaanvraag wordt niet in Nederland behandeld en hij krijgt geen vergoeding voor zijn proceskosten. De overdracht aan Zwitserland blijft daarmee in stand.