Verdachte veroordeeld voor vijf Toyota-diefstallen met relay-attack — RBDHA:2026:8218

diefstal in vereniging / autodiefstallen met technisch hulpmiddel (relay attack)

Eiser / verzoeker

Officier van justitie

Verweerder / gedaagde

Verdachte

Verdachte veroordeeld voor vijf van de tien ten laste gelegde autodiefstallen; vrijgesproken van de overige vijf feiten.

Vrijspraak voor vijf feiten omdat het gestolen voertuig niet langs de verwachte vluchtroute werd aangetroffen en ANPR-registraties van die auto ontbraken, ondanks telefoonlocaties nabij de plaatsen delict.
Schakelbewijs toegepast: de sterke gelijkenissen in modus operandi (Toyota RAV4/C-HR, valse sleutel, verplaatsing naar Zwolle of België) rechtvaardigden het gebruik van bewijs over en weer.
De aan de verdachte toebehorende witte Audi A3 speelde een centrale rol: ANPR-data, camerabeelden en getuigenverklaringen plaatsten dit voertuig herhaaldelijk op of nabij de plaatsen delict.
Verweer dat de auto en telefoon door derden werden gebruikt, werd verworpen voor de vijf bewezen feiten maar leidde indirect tot vrijspraak daar waar aanvullend bevestigend bewijs ontbrak.
Bewezenverklaring vereiste naast telefoonlocatiedata steeds een aanvullend bewijsmiddel dat het gestolen voertuig ook daadwerkelijk met de verdachte in verband bracht.

Samenvatting

Een jongeman uit Den Haag stond terecht voor tien autodiefstallen die in korte tijd werden gepleegd in de zomer van 2023. In alle gevallen ging het om Toyota-personenauto's — met name het type RAV4 en de C-HR — die werden gestolen met behulp van een zogeheten valse sleutel of relay-attack-apparatuur, waarmee het keyless entry-systeem van de voertuigen werd omzeild. De auto's werden daarna verplaatst richting Zwolle of België.

Het Openbaar Ministerie eiste bewezenverklaring van alle tien feiten. Als bewijs wees de officier van justitie op de zogenaamde 'schakelbewijs'-methode: de feiten vertoonden zoveel overeenkomsten in werkwijze, tijdsbestek en betrokken voertuigen dat het bewijs over en weer redengevend zou zijn. In bijna alle gevallen dook de aan de verdachte toebehorende witte Audi A3 op in ANPR-camerabeelden rondom de plaatsen en tijdstippen van de diefstallen. Historische locatiegegevens van zijn mobiele telefoon bevestigden dit beeld.

De verdediging pleitte voor volledige vrijspraak. De verdachte verklaarde dat hij zijn Audi A3 regelmatig uitleende aan anderen en dat zijn telefoon mogelijk ook door anderen werd gebruikt. Hij zelf was niet door camera's of getuigen gesignaleerd op de plaatsen delict. De raadsman betoogde bovendien dat, zelfs als er enige betrokkenheid zou zijn, de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking niet bewezen kon worden.

De rechtbank sprak de verdachte vrij van vijf van de tien ten laste gelegde feiten. Bij de feiten waarvoor vrijspraak volgde, constateerde de rechtbank dat weliswaar telefoongegevens de verdachte in de buurt plaatsten, maar dat het gestolen voertuig zelf niet langs de verwachte vluchtroute was teruggevonden en er ook geen ANPR-registraties van die auto op die route waren. Zonder die aanvullende bevestiging was niet met voldoende zekerheid vast te stellen of de verdachte daadwerkelijk bij de diefstal van die specifieke auto's betrokken was, of om andere redenen in de omgeving was.

Voor de overige vijf feiten achtte de rechtbank het bewijs wél voldoende. De combinatie van ANPR-data van de witte Audi A3, telefoonlocaties, camerabeelden en getuigenverklaringen leidde tot de conclusie dat de verdachte bij die diefstallen als medepleger betrokken was. De rechtbank veroordeelde hem dan ook voor vijf gevallen van diefstal met braak in vereniging door middel van een valse sleutel.