ECLI:NL:RBLIM:2017:3614, Rechtbank Limburg, 21-04-2017, AWB - 16 _ 246 en AWB - 16 _ 247 en AWB - 16 _ 1308 — RBLIM:2017:3614

Samenvatting

Betreft beroepen van een aantal omwonenden tegen onder meer een evenementenvergunning op grond van de Apv en een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder c, van de Wabo ten behoeve van het Solarweekendfestival 2015. De rechtbank is van oordeel dat de burgemeester bij het verlenen van de evenementenvergunning, waarbij de burgemeester de Nota Evenementen met een luidruchtig karakter uit 1996 (de Nota) heeft gehanteerd, in redelijkheid heeft kunnen volstaan met het stellen van één geluidnorm in dB(A) en dB(C) voor alle geluidgevoelige objecten buiten (en binnen) de bebouwde kom. De rechtbank verklaart het beroep tegen de evenementenvergunning, gelet op het deskundigenbericht van de Stichting Advisering bestuursrechtspraak (de StAB), gegrond. De rechtbank overweegt dat de burgemeester bij één van de maatgevende woningen van eisers, waarbij maximaal toegestane geluidniveaus zijn opgetreden, geen onderzoek naar gevelwering heeft gedaan en ook geen technische maatregelen en voorzieningen heeft getroffen om de geluiduitstraling op die woning aan te passen, terwijl dit mogelijk was. Hierdoor kan er niet van worden uitgegaan dat ter plaatse aan de gestelde dB(A) grenswaarde kon worden voldaan en dat de redelijkerwijs te nemen technische maatregelen zijn getroffen om met inachtneming van de gewenste bedrijfsvoering de geluidhinder te minimaliseren. De rechtbank is verder van oordeel dat de bij de vergunningverlening in 2015 voorgeschreven meettijd van vijf minuten te lang is geweest om te voorkomen dat geluidpieken worden weggemiddeld en bij overschrijding van de geluidnorm te laat wordt ingegrepen. Ten aanzien van de beslissing van de burgemeester om in afwijking van de Nota toe te staan dat op de festivalcamping later dan tot 01.00 uur versterkte muziek wordt gedraaid, oordeelt de rechtbank dat de burgemeester vooralsnog ontoereikend heeft gemotiveerd dat het belang bij verlenging van de eindtijd met 30 minuten uit een oogpunt van veiligheid (crowdmanagement) dient te prevaleren boven het belang van omwonenden om in de nachtperiode van geluidoverlast gevrijwaard te worden. De rechtbank heeft tevens geoordeeld dat de burgemeester bij de vergunningverlening in 2015 had moeten motiveren waarom de gestelde dB(C) geluidnorm geen onaanvaardbare hinder in de woningen oplevert en daarbij het belang van de vergunninghouder bij de aangevraagde activiteit (het muziekspectrum) af te wegen tegen de belangen van omwonenden. Het beroep van eisers tegen de omgevingsvergunning 2015 verklaart de rechtbank eveneens gegrond omdat het college van burgemeester en wethouders (het college) geen aandacht heeft besteed aan stemgeluid van campinggasten, terwijl de afstand van de camping tot de woningen van enkele eisers dermate kort is dat volgens de StAB ontwaakreacties kunnen optreden, wanneer op de camping wordt geschreeuwd. Naar het oordeel van de rechtbank is het aan het college om bij toekomstige vergunningverlening een afweging te maken of het risico op slaapverstoring door het houden van toezicht zodanig kan worden beperkt dat een grotere buffer tussen de camping en de dichtstbij gelegen woningen niet nodig is. De rechtbank geeft geen opdracht om opnieuw op de bezwaren te beslissen omdat de verleende vergunningen zijn uitgewerkt.