ECLI:NL:RBNHO:2022:12127, Rechtbank Noord-Holland, 30-12-2022, AWB - 22 _ 2175 — RBNHO:2022:12127

Samenvatting

Terugvordering WIA en toeslag voor een bedrag van € 16.74,59. Eiser heeft de inlichtingenplicht geschonden. De rechtbank is van oordeel dat sprake is van dringende redenen om van gedeeltelijke terugvordering af te zien. Eiser heeft voorafgaande aan het besluit drie jaar in de schuldsanering gezeten. [...] Dat betekent dat eiser geacht wordt in totaal minimaal acht jaar achtereen op het bestaansminimum te leven ter aflossing van zijn schulden. Dit is misschien in zijn algemeenheid te verdedigen als een nieuwe schuld ontstaat na een afgeronde schuldsanering, maar niet in de onderhavige omstandigheden. Hierbij is van belang dat het terug te vorderen bedrag niet ten goede is gekomen aan eiser, maar aan zijn schuldeisers omdat hij in de betreffende periode in de schuldsaneringsregeling zat. Ook gaat de rechtbank ervan uit dat eiser de inlichtingenplicht niet bewust geschonden heeft en de schuld is ontstaan zonder dat hij het door had. Hij profiteerde er immers niet van. Hij werd daarnaast bijgestaan door een schuldsaneringsambtenaar van de gemeente Hollands Kroon, de hem behoort te behoeden voor dit soort fouten. Hij ontving slechts leefgeld en heeft daardoor niet onderkend dat hij ten onrechte een toeslag ontving. Al deze feiten en omstandigheden samen en in onderling verband beschouwd, is de rechtbank van oordeel dat de gevolgen voor eiser sociaal en financieel onaanvaardbaar zijn als hij langer dan vijf jaar op of rond het bestaansminimum wordt gehouden. Hierbij heeft de rechtbank ook (het doel van) het conceptwetsvoorstel Maatwerk bij terugvordering in aanmerking genomen.