ECLI:NL:RBNHO:2025:15475, Rechtbank Noord-Holland, 24-12-2025, 25/5000 — RBNHO:2025:15475

Samenvatting

Deze uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening gaat over de lasten onder dwangsom die het college aan eisers heeft opgelegd waarbij hen is gelast het gebruik van gronden als tuin te staken. Omdat de voorzieningenrechter na afloop van de zitting tot de conclusie is gekomen dat nader onderzoek niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak beslist hij meteen op het beroep van eisers. Omdat de voorzieningenrechter uitspraak doet op het beroep, wijst hij het verzoek om een voorlopige voorziening af. De voorzieningenrechter komt in deze uitspraak tot het oordeel dat één van de eisers niet langer in staat is de last uit te voeren omdat hij sinds 16 juli 2024 geen eigenaar meer is van het betreffende perceel. Als gevolg hiervan kan aan hem geen last onder dwangsom meer worden opgelegd. Voor wat betreft de andere eisers is sprake van een overtreding omdat het gebruik als tuin en de bebouwing van de desbetreffende stukken grond in strijd is met het omgevingsplan. Dit betekent dat het college in beginsel handhavend kan optreden. Het standpunt van eisers dat zij door verjaring eigenaar zijn geworden van de desbetreffende stukken grond is niet relevant voor de vraag of het college kan handhaven wegens strijd met het omgevingsplan. De voorzieningenrechter is dus van oordeel dat één van de eiser gelijk krijgt maar de andere eisers niet. Het beroep is dus voor dat deel gegrond. Voor het overige niet. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. De voorzieningenrechter doet ook nog een suggestie voor een andere oplossing van het geschil.