ECLI:NL:RBNNE:2025:4751, Rechtbank Noord-Nederland, 18-11-2025, LEE 24/2618 — RBNNE:2025:4751

Samenvatting

In deze uitspraak oordeelt de rechtbank over een schending van de opbrengstlimiet bij de rioolheffing. De rechtbank oordeelt dat - anders dan eiseres stelt - geen sprake is van het achteraf toerekenen van kosten die elders reeds gedekt waren in de begroting. De heffingsambtenaar maakt met hetgeen hij heeft overgelegd, en zijn toelichting ter zitting, aannemelijk dat de betreffende kosten in de begroting reeds aan de rioolheffing waren toegerekend. Tussen is partijen niet (meer) in geschil dat bij de raming van de afschrijvingslasten op investeringen gedaan in de periode 2003-2012 ten onrechte is gerekend met 21% btw. Deze omissie heeft tot gevolg dat de opbrengstlimiet met € 3.681, ofwel 0,25%, wordt overschreden. Naar het oordeel van de rechtbank geldt nog steeds het uitgangspunt uit het arrest van de Hoge Raad van 3 november 1999 dat een overschrijding met een verhoudingsgewijs verwaarloosbaar klein bedrag (een marginale overschrijding) niet maakt dat de verordening ‘onverbindend’ is. Aan de overschrijding van de opbrengstlimiet met 0,25% verbindt de rechtbank daarom geen gevolgen. Omdat de bezwaarprocedure veel te lang heeft geduurd heeft eiseres wel recht op een immateriële schadevergoeding van € 2.500.