Groningse chanteur moet ruim €20.000 afstaan na afpersing via Tikkie — RBNNE:2026:976

Een man uit Groningen die tientallen slachtoffers chantageerde en hen via Tikkie-betaalverzoeken afperste, moet ruim twintigduizend euro aan de staat terugbetalen. De rechtbank Noord-Nederland deed op 27 maart 2026 uitspraak in de ontnemingszaak die volgde op zijn veroordeling voor afpersing, afdreiging en witwassen.

De man opereerde samen met meerdere medeverdachten. Slachtoffers werden bedreigd en gedwongen geld over te maken via Tikkie. De betalingen kwamen terecht op bankrekeningen van drie medeverdachten. Het geld op de rekeningen van twee van hen werd door de veroordeelde zelf opgenomen. Een derde medeverdachte, aangeduid als medeverdachte 1, pinde het geld van zijn eigen rekening op. Van dat bedrag mocht hij twintig procent houden; de overige tachtig procent gaf hij aan de veroordeelde.

De verdediging betwistte of die tachtig procent wel met voldoende zekerheid aan de veroordeelde kon worden toegerekend. De raadsman vond het te ver gaan en stelde dat het voordeel beperkt moest blijven tot de bedragen op de rekeningen van de andere twee medeverdachten. De rechtbank volgde dit standpunt niet. Uit het bankonderzoek bleek dat via 248 Tikkie-betalingen in totaal ruim 25.600 euro op de rekening van medeverdachte 1 was bijgeschreven. Die medeverdachte had bovendien zelf verklaard dat hij en de veroordeelde 'heel veel mensen hebben opgelicht'. De rechtbank achtte het daarmee voldoende aannemelijk dat de veroordeelde inderdaad tachtig procent van dat bedrag ontving.

Het totale wederrechtelijk verkregen voordeel werd vastgesteld op 22.174,40 euro. Dat bedrag bestaat uit de tachtig procent van de Tikkie-opbrengsten via medeverdachte 1, plus de bedragen die rechtstreeks op rekeningen van de andere medeverdachten waren gestort en volledig aan de veroordeelde worden toegerekend.

De rechtbank bracht vervolgens de schadevergoedingen die in de strafzaak aan drie slachtoffers waren toegekend in mindering op het te betalen bedrag. Hoewel dit wettelijk gezien pas verplicht is bij onherroepelijk toegekende vorderingen, koos de rechtbank er in dit geval vrijwillig voor dat al te doen. Het ging om in totaal 1.616 euro aan materiële schade. Verder stelde de rechtbank vast dat de redelijke termijn was overschreden, maar oordeelde dat daarvoor al voldoende compensatie was geboden via strafvermindering in de hoofdzaak. Een aanvullende matiging van de ontnemingsvordering bleef daarmee achterwege.

Uiteindelijk werd de betalingsverplichting vastgesteld op 20.558,40 euro. Bij niet-betaling kan de veroordeelde maximaal 411 dagen worden gegijzeld.