Beroep bijzondere bijstand verhuiskosten faalt om e-mail in spambox — RBOVE:2026:1722

bijzondere bijstand / niet-ontvankelijkheid bezwaar

Eiser / verzoeker

Anonieme aanvrager bijzondere bijstand

Verweerder / gedaagde

College van burgemeester en wethouders van Olst-Wijhe

Beroep ongegrond verklaard; de gemeente Olst-Wijhe heeft het bezwaar tegen de afwijzing van bijzondere bijstand voor verhuiskosten terecht niet-ontvankelijk verklaard.

E-mail in spambox is een omstandigheid die voor rekening en risico van de aanvrager blijft; hij had de spambox kunnen controleren.
Het niet indienen van bezwaargronden is niet verschoonbaar, ook niet vanwege de drukte rondom een verhuizing — de aanvrager had iemand anders kunnen inschakelen.
De bekendheid van de aanvrager met meerdere bezwaar- en beroepsprocedures weegt mee bij het oordeel dat de termijnoverschrijding voor zijn risico komt.
Verhuiskosten zijn voorzienbare, algemeen voorkomende kosten die geen recht geven op bijzondere bijstand onder de Participatiewet.

Samenvatting

Een man vroeg bij de gemeente Olst-Wijhe bijzondere bijstand aan voor verhuiskosten van €2.500,-. Hij wilde verhuizen van zijn ene woning naar zijn andere woning en had daarvoor financiële ondersteuning nodig vanuit de Participatiewet. De gemeente wees de aanvraag in september 2025 af: verhuiskosten zijn gewone, voorzienbare uitgaven, en de man had zelf voor twee woningen gekozen. Zijn verhuizing was een eigen beslissing, zonder bijzondere omstandigheden die een uitzondering rechtvaardigden.

De man maakte bezwaar, maar deed dat aanvankelijk alleen pro forma — zonder inhoudelijke gronden. De gemeente stuurde hem een herstelverzuimbrief via e-mail, met de gelegenheid om alsnog bezwaargronden in te dienen vóór 26 september 2025. Die e-mail belandde echter in zijn spambox. De man merkte dit pas achteraf op, en voerde bovendien aan dat hij door de drukte van de verhuizing de mail had gemist. Hij diende geen gronden in binnen de gestelde termijn, waarop de gemeente het bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk verklaarde.

Bij de rechtbank stelde de man dat het missen van de herstelverzuimbrief hem niet valt aan te rekenen. De rechtbank vatte zijn summiere opmerking op de kopie van de brief — dat de mail in zijn spambox was beland — ruim genoeg op om zijn beroep inhoudelijk te beoordelen.

Die beoordeling valt echter in het nadeel van de man uit. De rechtbank oordeelt dat het zijn eigen verantwoordelijkheid is om bezwaargronden tijdig in te dienen. Als de verhuizing hem daarin belemmerde, had hij iemand anders kunnen inschakelen. Bovendien bleek niet dat hij gedurende de gehele hersteltermijn volledig verhinderd was. Dat de e-mail in de spambox terechtkwam, is een risico dat voor zijn rekening blijft: hij had de spambox kunnen controleren. Daarbij speelt mee dat de man al jaren via e-mail met de gemeente correspondeert en meerdere bezwaar- en beroepsprocedures loopt. Hij is dus bekend met de regels en verplichtingen rondom bezwaarprocedures.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. De man krijgt het griffierecht niet terug en ontvangt geen proceskostenvergoeding.