ECLI:NL:RBROE:2012:BY6618, Rechtbank Roermond, 13-12-2012, AWB 12/989 en 12/1028 — RBROE:2012:BY6618

Samenvatting

De rb. stelt voorop dat onder algemeen verbindend voorschrift moet worden verstaan een naar buiten werkende regeling die is vastgesteld door een overheidsorgaan dat de bevoegdheid daartoe ontleent aan de Grondwet of een wet in formele zin. Art. 2.27 van de Wabo houdt in dat in bij wet of bij algemene maatregel van bestuur aangewezen categorieën van gevallen kan worden bepaald dat een omgevingsvergunning niet kan worden verleend dan nadat een daarbij aangewezen bestuursorgaan heeft verklaard dat het daar geen bedenkingen tegen heeft. In art. 6.5, van het Bor, zijnde een algemene maatregel van bestuur, is bepaald dat, behoudens een daarin aangeduide uitzondering, voor een omgevingsvergunning voor buitenplanse afwijking een verklaring van geen bezwaar van de gemeenteraad nodig is. In het derde lid van art. 6.5 van het Bor is vervolgens geregeld dat de gemeenteraad categorieën van gevallen kan aanwijzen waarin een verklaring niet is vereist. In dit wettelijk stelsel vormt art. 6.5, eerste lid, van het Bor een toepassing van art. 2.27 van de Wabo en maakt art. 6.5, derde lid, van het Bor daarop een uitzondering. Naar het oordeel van de rb. is art. 6.5, derde lid, van het Bor aldus, anders dan eisers betogen, te herleiden tot de in art. 2.27 van de Wabo opgenomen regelgevende bevoegdheid. Wat betreft het, door eisers aan de orde gestelde, element van het begrip algemeen verbindend voorschrift dat het moet gaan om een regeling met externe werking, verwijst de rb. naar de uitspraak van de ABRS van 28-06-2006 (LJN: AX9458) waarin is geoordeeld dat de vaststelling van de lijst van gevallen door Gedeputeerde Staten op grond van art. 19, tweede lid, van de WRO een algemeen verbindend voorschrift is. Wat betreft het aspect van externe werking en herhaalde toepasbaarheid is er geen verschil tussen de bevoegdheid van art. 19, tweede lid, van de WRO en die van art. 6.5, derde lid, van het Bor.