Vrouw lokt man bos in voor beroving en mishandeling: medeplegen bewezen — RBZWB:2026:2239

geweldsmisdrijven / medeplegen afpersing en diefstal met geweld

Eiser / verzoeker

Officier van justitie

Verweerder / gedaagde

Verdachte

Verdachte veroordeeld voor medeplegen van afpersing, diefstal met geweld en openlijk geweld, alsmede winkeldiefstallen in vereniging; vrijspraak voor de subsidiaire varianten niet aan de orde.

Rechtbank acht medeplegen bewezen: verdachte lokte slachtoffer naar afgelegen bospad en seinde medeverdachten in over locatie en timing
Camerabeelden waarop verdachte zegt 'dat ging sneller dan we dachten' en medeverdachte hardop lacht, gebruikt als bewijs voor vooraf gesmeed plan
Verklaringen van alle drie verdachten worden als ongeloofwaardig aangemerkt voor zover zij de consistente aangifte van het slachtoffer weerspreken
Lek steken van autobanden door partner impliceert dat verdachte voertuiggegevens had doorgegeven, wat toeval uitsluit
Verdachte ook veroordeeld voor winkeldiefstallen in vereniging onder afzonderlijk parketnummer

Samenvatting

Een vrouw uit Tilburg lokte in augustus 2024 een man naar een afgelegen bospad, waarna haar partner en een vriend hem beroofden en zwaar mishandelden. De rechtbank Zeeland-West-Brabant veroordeelde haar wegens medeplegen van afpersing, diefstal met geweld en openlijk geweld.

De zaak begon met online contact tussen de vrouw, die zich voordeed als 'een vriendin', en het slachtoffer. Op 17 augustus 2024 spraken zij af en liet zij zich door hem ophalen. Ze stuurde hem naar een bosgebied aan de Bleukbosweg in Tilburg voor een wandeling. Nauwelijks honderd meter het bos in kwamen twee mannen op het slachtoffer afrennen. Die sloegen en schopten hem, eisten zijn spullen op en scheuren zijn kleding van zijn lijf. Het slachtoffer raakte gewond: op zijn rug werden bloeduitstortingen en zoolafdrukken fotografisch vastgelegd, en het herstel van de kneuzingen vergde enkele weken.

De verdachte beweerde dat de ontmoeting met de twee mannen toevallig was en dat zij door haar PTSS niets van de gebeurtenis had meegekregen. De rechtbank geloofde haar niet. Uit telefoonverkeer bleek dat zij rondom het incident meerdere keren belde met haar partner, één van de daders. Op camerabeelden van een nabijgelegen deurbel was te zien hoe zij kort na het incident naast de andere dader liep en zei: 'dat ging sneller dan we dachten', waarna hij hardop lachte. Die opmerking versterkte het vermoeden van vooraf overleg.

Bovendien had de partner vlak voor de aanval de autobanden van het slachtoffer lek gestoken. Om te weten welke auto van hem was, moest de verdachte die informatie hebben doorgegeven — zij was immers met hem meegereden. Het bospad was volgens het slachtoffer ook niet te vinden zonder de plek te kennen. De rechtbank concludeerde dat de drie verdachten het incident van tevoren hadden gepland en dat de vrouw een cruciale faciliterende rol speelde: zonder haar had het incident nooit kunnen plaatsvinden.

De rechtbank verwierp het verweer dat haar handelingen niet als medeplegen konden worden aangemerkt. Zij had de afspraak geregeld, het slachtoffer naar de afgelegen locatie gebracht, de medeverdachten ingeseind over haar locatie en die van het slachtoffer, en stond erbij zonder in te grijpen terwijl hij werd mishandeld. Dat is voldoende voor een nauw en bewust samenwerkingsverband, oordeelde de rechtbank.

Naast de ernstige zaak in het bos stond de verdachte ook terecht voor een reeks winkeldiefstallen samen met een ander, geregistreerd onder een afzonderlijk parketnummer. De verdediging refereerde zich voor dat deel aan het oordeel van de rechtbank, wat betekent dat zij geen inhoudelijk verweer voerde.

De rechtbank veroordeelde de verdachte voor medeplegen van afpersing, diefstal met geweld en openlijk geweld in de boszaak, en voor de winkeldiefstallen in vereniging. De precieze strafmaat is niet volledig in de uitspraak opgenomen, maar de rechtbank sprak een veroordeling uit op alle bewezenverklaarde feiten.