Tilburgse jongeman veroordeeld voor twee geweldszaken in een jaar — RBZWB:2026:2279

zware mishandeling / openlijke geweldpleging

Eiser / verzoeker

Officier van justitie (Openbaar Ministerie)

Verweerder / gedaagde

Verdachte

Verdachte veroordeeld tot 30 dagen gevangenisstraf waarvan 27 voorwaardelijk (proeftijd 2 jaar, met bijzondere voorwaarden) en een taakstraf van 200 uur.

Blijvende ontsierende littekens in het gelaat kwalificeren als zwaar lichamelijk letsel; de verdachte heeft voorwaardelijk opzet aanvaard door gericht te stompen en te schoppen tegen het hoofd van een liggend slachtoffer.
Het tweede geweldsincident vond plaats tijdens schorsing van de voorlopige hechtenis in de eerste zaak, wat de ernst van de recidive onderstreept.
De reclassering adviseert reclasseringstoezicht van één jaar met bijzondere voorwaarden (meldplicht, agressiebeheersing, middelenbeheersing); de rechtbank stelt de proeftijd op twee jaar.
Verdachte veroordeeld tot 30 dagen gevangenisstraf waarvan 27 voorwaardelijk en een taakstraf van 200 uur, als compromis tussen eis (240 uur) en verzoek verdediging (160 uur).
Sprake van recidive: verdachte was al eerder veroordeeld voor mishandeling, met ADHD en alcoholgebruik als risicoverhogende factoren.

Samenvatting

Een jongeman uit Tilburg, geboren in 2006, stond terecht voor twee geweldsincidenten in korte tijd. In oktober 2024 sloeg hij een hem onbekende zeventienjarige jongen neer bij een jongerencontainer in Tilburg en schopte hem daarna hard tegen het hoofd terwijl het slachtoffer op de grond lag. Het slachtoffer liep een lichte hersenschudding op, kneuzingen en twee blijvende littekens in het gezicht. Minder dan een jaar later pleegde de verdachte opnieuw geweld.

De rechtbank stelde vast dat de verdachte het eerste slachtoffer opzettelijk zwaar lichamelijk letsel had toegebracht. Getuigen verklaarden dat hij als een 'penalty kick' tegen het hoofd van het slachtoffer trapte. Blijvende en ontsierende littekens in het gezicht gelden volgens vaste rechtspraak als zwaar lichamelijk letsel. Door eerst met kracht te stompen en daarna gericht te schoppen tegen het hoofd van iemand die al op de grond lag, aanvaardde de verdachte de aanmerkelijke kans op zulk letsel.

Opvallend is dat het tweede incident plaatsvond terwijl de verdachte op vrije voeten was na schorsing van zijn voorlopige hechtenis in de eerste zaak. In november 2025 deelde hij samen met een vriend slagen, schoppen en duwen uit aan twee andere onbekende mannen, op een drukke stapavond in het centrum van Tilburg. Ook dit incident werd door meerdere omstanders gezien. De verdachte bekende dit feit volledig.

Uit het strafblad bleek dat de verdachte al eerder, in 2024, was veroordeeld voor mishandeling. Er is dus sprake van recidive. De reclassering schat het recidiverisico als gemiddeld en wijst op zijn jonge leeftijd, zijn ADHD-diagnose, impulsief gedrag en alcoholgebruik als risicofactoren. Tegelijk ziet de reclassering positieve ontwikkelingen: de verdachte werkt inmiddels fulltime als schilder, heeft de CoVa-training afgerond, toont inzicht in zijn gedrag en zegt gestopt te zijn met drinken en blowen.

De officier van justitie eiste een gevangenisstraf van 30 dagen, waarvan 27 voorwaardelijk, en een taakstraf van 240 uur. De verdediging kon zich vinden in de voorwaardelijke gevangenisstraf maar vroeg om een lagere taakstraf van maximaal 160 uur en een kortere proeftijd. De rechtbank legde uiteindelijk een gevangenisstraf op van 30 dagen, waarvan 27 voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en bijzondere voorwaarden, en een taakstraf van 200 uur. De drie dagen die de verdachte al in voorarrest had doorgebracht, werden in mindering gebracht op de gevangenisstraf.