Jongeman veroordeeld voor mishandeling met gevaarlijke sliding tijdens voetbalwedstrijd — RBZWB:2026:2459

mishandeling met zwaar lichamelijk letsel / sportsituatie / voorwaardelijk opzet

Eiser / verzoeker

Officier van justitie (Openbaar Ministerie)

Verweerder / gedaagde

Verdachte (geboren 2004)

Verdachte veroordeeld tot een taakstraf van 100 uren (waarvan 40 uur voorwaardelijk, proeftijd twee jaar) wegens mishandeling met zwaar lichamelijk letsel tijdens een voetbalwedstrijd.

Verdachte had met zijn sliding de bal nooit kunnen raken omdat hij zich achter het slachtoffer bevond; de sliding was daarmee per definitie gericht op de benen van de tegenstander.
De rechtbank aanvaardde voorwaardelijk opzet: de verdachte aanvaardde bewust de aanmerkelijke kans dat hij het slachtoffer zou raken en letsel zou toebrengen.
Een sportsituatie sluit strafrechtelijke aansprakelijkheid niet uit; een sliding met de noppen vooruit die buiten de spelregels valt en gevaarlijk is, overschrijdt de grens van het toelaatbare.
Het letsel (complexe kuitbeenfractuur, enkeldislokatie, afgescheurde enkelbanden, meerdere operaties, langdurige fysiotherapie en blijvende klachten) kwalificeerde als zwaar lichamelijk letsel.
De reclassering zag het voorval als een incident en achtte begeleiding niet nodig; de rechtbank legde een lagere taakstraf op dan de officier van justitie vorderde (100 uur i.p.v. 140 uur).

Samenvatting

Tijdens een amateurvoetbalwedstrijd in Roosendaal op 18 februari 2024 maakte een toen negentienjarige speler een sliding die zijn tegenstander ernstig verwondde. De sliding raakte het rechterachterbeen van het slachtoffer, die daardoor een complexe kuitbeenfractuur, een ontwrichting van de enkel en afgescheurde enkelbanden opliep. De verdachte kreeg direct een rode kaart.

De rechtbank in Breda moest beoordelen of de sliding als mishandeling kon worden gekwalificeerd. Cruciaal was de vraag of de verdachte überhaupt de bal had kunnen raken. De rechtbank stelde vast van niet: de bal bevond zich vóór het slachtoffer, terwijl de verdachte zich achter hem bevond. Om de bal te raken had hij om zijn tegenstander heen moeten gaan, maar dat deed hij niet. In plaats daarvan zette hij met de noppen vooruit een sliding in richting de benen van zijn tegenstander.

Van bewust toebrengen van letsel was geen sprake, maar de rechtbank oordeelde wel dat er sprake was van zogeheten voorwaardelijk opzet. De verdachte nam bewust het risico dat hij zijn tegenstander zou raken en letsel zou toebrengen door de sliding toch in te zetten, terwijl hij de bal nooit kon bereiken. De trainer van de verdachte omschreef de actie als 'even woest als roekeloos', de scheidsrechter noemde het 'een buitensporige inzet'.

De sportsituatie betekent niet dat een speler alles is toegestaan. Deelnemers aan voetbal moeten tot op zekere hoogte gevaarlijk spel van elkaar verwachten, maar deze sliding overschreed die grenzen ruimschoots. De rechtbank volgde daarbij rechtspraak van de Hoge Raad die bepaalt dat gedragingen in een sportsituatie aan dezelfde strafrechtelijke maatstaven worden getoetst als gedragingen daarbuiten.

Het slachtoffer heeft meerdere operaties moeten ondergaan en langdurig intensief fysiotherapie gevolgd. Meer dan twee jaar later ervaart hij nog steeds pijnklachten. Ter zitting maakte hij gebruik van zijn spreekrecht: naast de fysieke schade heeft het incident hem ook mentaal zwaar getroffen. Hij is inmiddels weer begonnen met voetballen, maar is angstiger geworden en vertrouwt zijn lichaam niet meer. Het niveau van vóór het incident zal hij nooit meer bereiken.

De reclassering adviseerde het volwassenenstrafrecht toe te passen en zag de mishandeling als een incident, waarvoor begeleiding of interventies niet nodig werden geacht. De rechtbank nam dit advies over en legde de verdachte een taakstraf op van 100 uren, waarvan 40 uur voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren. Daarnaast moet hij een schadevergoeding betalen aan het slachtoffer.